Apostrofa do Fryderyka Chopina
Fryderyk Chopin to najwybitniejszy kompozytor polskiego romantyzmu, którego twórczość przetrwała ciężkie czasy; zabory i wojny. W ostatni piątek, 17. października obchodziliśmy 176. rocznicę śmierci Chopina. Minęło tyle lat, a on nadal jest wśród nas. W polskiej kulturze twórczość Chopina wywiera ogromny wpływ w kwestii historii oraz patriotyzmu. Chociażby w Etiudzie c-moll op. 10 nr 2, nazywanej Rewolucyjną, możemy usłyszeć odczucia Chopina po upadku powstania listopadowego w 1831 roku. Ignacy Jan Paderewski, premier II Rzeczypospolitej oraz wybitny pianista, który między innymi przeprowadzał opracowania twórczości Chopina, o kompozytorze wypowiadał się następująco: „Zabraniano nam Słowackiego, Krasińskiego, Mickiewicza. Nie zabroniono nam Chopina. A jednak w Chopinie tkwi wszystko, czego nam wzbraniano: barwne kontusze, (…) krakowskie rogatywki, szlacheckich brzęk szabel, naszych kos chłopskich połyski, (…) bunt spętanego ducha, krzyże cmentarne, przydrożne wiejskie kościółki, modlitwy serc stroskanych, niewoli ból, wolności żal (…) i zwycięstwa radosna pieśń.” Fryderyk Chopin do dziś pozostaje najbardziej znanym Polakiem na całym świecie. Wielu obcokrajowców utożsamia Polskę właśnie z nim. Najbardziej ceniony jest w krajach Azji, szczególnie w Japonii. Japończycy uczą się jego utworów już od najmłodszych lat. Czasami odnoszę wrażenie, że zagranicą Chopin jest bardziej doceniany niż w Polsce. Większość osób słucha Chopina do nauki czy do snu, można go też usłyszeć w pociągach czy kawiarniach, a przecież w jego utworach jest coś więcej niż ładna melodia. Nie jest to jedynie muzyka do odtwarzania w tle. Dla mnie słuchanie Chopina jest czasem na refleksję i możliwością rozmarzenia się czy powrotu do wspomnień.
Na świecie odbywa się wiele konkursów, podczas których uczestnicy grają utwory tego polskiego kompozytora, jednak najbardziej prestiżowym pozostaje Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina, który odbywa się w Polsce od roku 1927. To właśnie twórczość Fryderyka Chopina rozbudziła we mnie zamiłowanie do fortepianu. Choć w mojej rodzinie jestem pierwszą osobą, która poszła do szkoły muzycznej, wychowywałam się wśród melomanów. Tak jak wiele rodzin ma w swojej tradycji oglądanie mundialu co cztery lata, tak u mnie jest rutyną słuchanie Konkursów chopinowskich co pół dekady. Konkurs chopinowski jest dla mnie bardzo ważnym elementem polskiej kultury. Nauczył mnie wiele. Słuchając wykonań pianistów z całego świata nabierałam inspiracji i motywacji do grania. Ja zaczęłam grać w wieku pięciu lat, choć bardziej nazwałabym to brzdąkaniem. Dostałam keyboard i się zaczęło… W 2014 roku zaczęłam edukację w szkole muzycznej w klasie fortepianu. Gdy kupiono dla mnie pianino z większą pasją mogłam szlifować swoje umiejętności pianistyczne. Choć lubiłam grę na pianinie, bywały też ciężkie momenty. W pierwszej klasie miałam lekcje fortepianu o siódmej rano, szczególnie w zimę ciężko było wstać, ale i tak mi się udawało. Z czasem, gdy rozwijałam swoje umiejętności pianistyczne, grałam na popisach, brałam udział w konkursach i co raz poważniej myślałam o przyszłości, którą wiązałam oczywiście z muzyką. Październik 2015 roku pamiętam, jakby to było wczoraj. Moja babcia włączyła TVP Kulturę i oglądałyśmy wspólnie przesłuchania XVII. Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Pamiętam zwycięstwo znakomitego koreańskiego pianisty. To jak Seong-Jin Cho grał Koncert fortepianowy e-moll pamiętam do dziś. Wtedy właśnie powiedziałam sobie, że za 10 lat wezmę udział w tym konkursie. Z wiekiem zmieniają nam się priorytety w życiu i nie postawiłam wszystkiego na grę na fortepianie, lecz mimo, iż już nie gram tak często jak kiedyś, dźwięk fortepianu nadal wzbudza we mnie silne emocje i skłania do głębokich rozważań. Muzyka Fryderyka Chopina nadaje człowiekowi natchnienia. Poprzez słuchanie wspaniałych ballad, polonezów czy nokturnów człowiek jest skupiony i łatwiej budzi w sobie pozytywne emocje. Pozytywny wpływ twórczości Chopina na samopoczucie dostrzegam w swojej codzienności. W tym miesiącu, każdego dnia słuchałam przesłuchań XIX. Konkursu chopinowskiego. To ile interpretacji tych samych utworów może powstać, jest fascynujące. Choć utwory w programach każdego uczestnika co jakiś czas się powtarzają, sposób ich gry jest za każdym razem inny i to jest piękne. Konkurs chopinowski jest inspirującym wydarzeniem. Warto podkreślić też fakt, że uczestnikami konkursu są bardzo młodzi ludzie, a jednocześnie są niezwykle dojrzali muzycznie i emocjonalnie. Dzięki muzyce człowiek może oddać swoje uczucia. Dla uczestników konkursu imienia Fryderyka Chopina, fortepian jest zwierciadłem ich osobowości. Poprzez słuchanie ich znakomitych wykonań można poznać, jaka jest ich osobowość, wewnętrzne ja.
Zwycięzcą XIX. Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina w Warszawie został Eric Lu, którego pamiętam jeszcze z XVII. edycji tego konkursu w roku 2015, kiedy to zdobył czwarte miejsce w finale. Amerykański pianista dojrzał muzycznie i zachwycił publiczność oraz jury. Jest on przykładem, że gdy czasem jest się czegoś bardzo blisko, trzeba dążyć do urzeczywistnienia danego celu. Choć zdecydowanie z koncertów Chopina preferuję Koncert fortepianowy e-moll, wykonanie przez Erica Lu Koncertu f-moll wprawiło mnie w zachwyt. Na ten sam koncert do zagrania zdecydowała się Zitong Wang z Chin, która otrzymała III nagrodę w konkursie oraz została nagrodzona dodatkową nagrodą za najlepsze wykonanie Sonaty b-moll. Ja również zachwyciłam się jej wykonaniami. Marche funebre był, według mnie, zagrany przez nią znakomicie. Na podium znalazł się też Kevin Chen z Kanady. W swoich refleksjach nad XIX. edycją Konkursu chopinowskiego muszę uwzględnić postać, która skradła serca publiczności z całego świata – Tianyao Lyu z Chin, laureatki czwartego miejsca, ex aequo z Japonką Shiori Kuwaharą. Chinka otrzymała nagrodę za najlepsze wykonanie Koncertu fortepianowego e-moll, co nikogo nie powinno dziwić. Mnie samą doprowadziła swoim graniem do wzruszenia i ogromnego zachwytu. Warto również wspomnieć o pozostałych laureatach, na piątym miejscu znaleźli się ex aequo Piotr Alexewicz z Polski i Vincent Ong z Malezji, szóstą nagrodę otrzymał William Yang z USA. Poza wymienionymi nagrodzonymi finalistami byli Tianyou Li z Chin, David Khrikuli z Gruzji i Miyu Shindo z Japonii, dla których nagrodą na pewno będzie pozytywny odbiór publiczności z całego świata.
Konkurs chopinowski to emocje. Muzyka Fryderyka Chopina to również silne uczucia i refleksje. Fryderyk Franciszek Chopin, choć zmarł w młodym wieku, pozostawił po sobie niezwykłe dziedzictwo, które spaja świat muzyki i nie tylko. Przez ostatni miesiąc, dzięki konkursowi poświęconemu polskiemu kompozytorowi, Warszawa stała się stolicą jedności między narodami. Miliony serc połączyły fascynujące brzmienia klawiszy, za sprawą gry uczestników XIX. Międzynarodowego Konkursu im. Fryderyka Chopina odbywającego się w Filharmonii Narodowej, pochodzących z wszystkich stron świata.
do świata pianistyki zabrała Was Cindy Wasilewska
